बिहान उठ्दा आँखा भन्छ, “आज पनि स्कुल जानु?”
आमाले भन्छिन्, “छिटो उठ, नत्र सरको गाली खानु!”
झोला बोकी दौडिँदा जुत्ता कतै बाटोमै हरायो,
स्कुल पुग्दा थाहा भयो-एउटा मोजा पनि घरमै रह्यो!

कक्षामा सर आउँदा हामी सबै शान्त बन्थ्यौँ,
सर बाहिर निस्केपछि फेरि बाँदरजस्तै नाच्थ्यौँ।
गृहकार्य सोध्दा भन्थ्यौँ, “सर, कापी त ल्याउनै बिर्सिएँ,”
सरले मुस्कुराउँदै भन्नुहुन्थ्यो, “बहाना त राम्रो सिकिएछ!

”टिफिनको घण्टी बज्दा पढाइ तुरुन्तै भाग्थ्यो,
दालभातभन्दा साथीको अचार मिठो लाग्थ्यो।
एक जनाको बिस्कुट सबै मिलेर खान्थ्यौँ,
आफ्नो टिफिन चाहिँ “भोलि खान्छु” भन्दै लुकाउँथ्यौँ!

परीक्षा आयो भने किताबसँग मित्रता गाँस्थ्यौँ,
एक रात पढेर भोलिपल्ट विद्वान् बन्छौँ भन्थ्यौँ।
आज ती दिन सम्झँदा हाँसो पनि आउँछ,
मेरो स्कुल जीवन-सम्झनामा सधैँ रमाइलो रहन्छ!